|
|
|
 |
|
Rudyard Kipling |
|
Rudyard Kipling'in siiri...
Hakim olabilirsen kendine, herkes kendini kaybederken,
Ve bunun sucu sana yuklenirken, basini dik tutabilirsen,
Kendine guvenebilirsen, cevrendeki herkes senden suphe ederken,
Ve onlarin suphelerine de bir pay verebilirsen...
Bekleyebilirsen beklemekten yorulmaksizin,
Yalana karsilik vermezsen yalanla,
Nefrete karsilik vermezsen nefretle...
Ne cok iyi gorunup, ne de fazla bilgic konusmazsan,
Hayallere kapilmadan, hayal kurabilirsen,
Dusuncelerini hedef yapmaksizin dusunebilirsen,
Zafer yada felaketle karsilastiginda
Her iki duzenbaza da ayni tavri takinabilirsen...
Soyledigin gerceklerin alcaklarca carptirilip,
Aptallara tuzak yapilmasini duymaya katlanabilirsen...
Gorunce hayatini verdigin seylerin yere dusup kirildigini;
Buna ragmen ayaga kalkabilirsen,
Ve yipranmis aletlerinle yeniden onarabilirsen...
Varini, yogunu onune yigabilir,
Ve tek atimlik bir yazi turada kaybedersen,
Ve yeniden baslayabilirsen, kaybin icin tek bir kelime sarfetmeden...
Toparlayabilirsen kaybettigin butun gucleri,
Ve dayanbilirsen icinde hicbirsey kalmamisken
Sadece " dayanin" diyen azminden baska...
Avamla konusup, erdemini muhafaza edersen,
Ya da krallarla gezip sag duyunu kaybetmezsen,
Ve ne candan dostun, ne de dusmanin incitemezse seni...
Butun herkes sana guvenirken, yinede fazla olmaksizin,
Doldurabilirsen 60 saniye mesafe kosusu denen affedilmemis dakikayi...
Icindeki herseyi ile birlikte dunya senindir,
Ve dahasi oglum,
Adam olursun...
Rudyard Kipling
|
 |
|
|
|
|
